സള്ഫര് ആവിയാകുമ്പോള്...
ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലെ കെമിസ്ട്രി ലാബ്, ഞാന് കണ്ട അദ്യത്തെ പരീക്ഷണശാല. സ്കൂളിന്റെ ഒരു മൂലക്കാണ് ലാബിന്റെ ലൊക്കേഷന്. ഞങ്ങള് അകത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ചതും, ഒരു കൂട്ടം അമ്പലപ്രാവുകള് പുറത്തേക്ക് പറന്നുയര്ന്നു. ഈശ്വരാ... ഇനി ഇതു അമ്പലമെങ്ങാനാണൊ, അരായിരിക്കും ഇവിടത്തെ പ്രതിഷ്ട, ഒരുപാട് ഉത്തരമില്ലാത്ത സമസ്യകള് എന്നോട് കൊഞ്ഞനംകുത്തി.
ഞാന് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു, എന്റെ ലാബ് എന്ന സങ്കല്പത്തിനു ഇടിവെട്ടേറ്റു ഒപ്പം ഒരു പാമ്പും കടിച്ചു എന്നെനിക്കു മനസിലായി. ലാബിന്റെ കാവല്മാലാഖയായ അലിയാര് മാഷ് അവടിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാവല് മലാഖയൊ അതൊ ഭൂതമൊ എന്ന കര്യത്തില് അന്നും ഇന്നും ചില തര്ക്കങ്ങള് നിലനിന്നിരുന്നു. മാഷിന്റെ ഇരിപ്പും മട്ടും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോള്, ഇങ്ങേരു തന്നെയണിവിടത്തെ പ്രതിഷ്ടയെന്നുറപ്പായി. ഒരുപാട് ടെസ്റ്റ് ട്യുബുകലും ഫണലുകലും നിറഞ്ഞ വല്ലാത്തൊരന്തരീക്ഷമായിരുന്നു ലാബിനുള്ളില്. കുറെ കുപ്പികളും അതിലെല്ലാം പലനിറങ്ങളിലുള്ള പൊടികളും നിറഞ്ഞൊരു വര്ണപ്രപഞ്ചമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കെമിസ്ട്രി ലാബ്. പക്ഷെ അവിയുള്ള സാധനങ്ങളില് അല്പ്മെങ്കിലും രാസപ്രവര്ത്തനശേഷിയുള്ളത് അലിയാര് മാഷിനു മാത്രമാണെന്ന സത്യം ഞാന് വഴിയെ മനസിലാക്കി.
അലിയാര് മാഷ്, എത്ര പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസം എന്ന് ഒറ്റവാക്കില് പറയാം. അഞ്ചടി പൊക്കം, കറുത്ത നിറം, അത്യാവശ്യത്തിനു വണ്ണം, പിന്നെ മുഖ്മുദ്രയായ ജോസ് പ്രകാശ് സ്റ്റൈല് കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ് ഇത്രയുമാണു അലിയാര് മാഷ്. ഈഫല് ടവറിന് മഞ്ഞുകാലത്തും വേനല്ക്കാലത്തും ഉയരം മാറുമെന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലെ, അതുപോലെ മാഷിന്റെ ഉയരവും ഇടക്കു കൂടിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കാറുണ്ട്, വേനലും മഴയുമല്ല കാരണം 3 ഇഞ്ച് ഹീലുള്ള ഷൂ ആയിരുന്നു. ഒരു ലൊടക്ക സൈക്കിളിലാണ് പുള്ളിക്കാരന്റെ വരവും പോക്കും, ഒരിക്കല് കൈവിട്ട് സൈക്കിള് ചവിട്ടി സ്കൂള് മതിലില് പോയിടിച്ച ഒരു കഥയും അങ്ങേരുടെ പേരില് നിലവിലുണ്ട്.
ഇന്ന് തിങ്കളാഴ്ചയാണ്, അദ്യത്തെ പിരീഡ് തന്നെ കെമിസ്ട്രി ലാബാണ്, ഇന്ന് മാരകമായ ചില പരീക്ഷണങ്ങള് കാണിച്ചുതരാമെന്നു അലിയാര് മാഷ് വാക്കു തന്നിരുന്നു. ഒമ്പതുമണിക്കു തന്നെ ഞങ്ങല് സ്പോട്ടില് ഹാജരായിരുന്നു, പതിവില്ലാത്തൊരു നാറ്റം ലാബിനുള്ളില് നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ഒരു ഒമ്പതരയോടടുത്തപ്പോള് സാറെത്തി.
"ആരാണിവിടെ സള്ഫര് എടുത്തു കളിച്ചത്", ദുര്ഗന്ധത്തിന്റെ കാരണമറിയാനെന്നോണം സാര് ചോദിച്ചു.
ആരും മിണ്ടിയില്ല, പൊട്ടന് വെടിക്കെട്ടു കണ്ടപോലെ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നൊക്കി.
"ഈ നാറ്റം സള്ഫര് ആവി അകുന്നതിന്റെ ആണ്, ചീഞ്ഞ മുട്ടയുടെ നാറ്റമാണ് ആ രാസപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുക", ഒരു സെയിത്സ് എക്സിക്യുട്ടിവെന്നപോലെ സാര് വാചാലനായി.
"കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ഏതൊ എക്സ്പിരിമെന്റ് ചെയ്യാന് നേരം സള്ഫര് സ്റ്റോക്കില്ലെന്ന് സാറു പറഞ്ഞിരുന്നു", പിന്നില് നിന്നാരൊ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അപകര്ഷതയുടെ മൂര്ത്തീഭാവമായിരുന്ന സാറിന്റെ മുഖത്തൊരു ചമ്മല് രൂപപ്പെട്ടു.
"അജീഷെ ഉള്ളില്പ്പോയി എന്താ പ്രശ്നം എന്ന് നൊക്കി വരൂ", ചമ്മലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് സാര് പറഞ്ഞു.
തിരിച്ചു വന്ന അജീഷിന്റെ മുഖത്തൊരു ആക്കിയ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അവനിലേക്കുതിരിഞ്ഞു.
"സാറെ അവിടെ വെന്റിലേറ്ററിന്റെ സൈഡിലുള്ള പ്രാവിന് കൂട്ടില്നിന്ന് രണ്ടു മുട്ട വീണു പൊട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്, അത് ചീഞ്ഞതിന്റെ ആണ് സാറെ നാറ്റം അല്ലാതെ സള്ഫറും സോഡിയവുമൊന്നും അവിയാകുന്നതിന്റെ അല്ല", ചിരിയടക്കന് പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് അജീഷ് പറഞ്ഞു.
ക്ളാസില് പൊട്ടിച്ചിരിയുടെ പൊടിപൂരമായിരുന്നു പിന്നെ. ഇന്നു കാണിച്ചുതരാമെന്ന് പറഞ്ഞ എല്ലാ പരീക്ഷണങ്ങളും ഒരുമിച്ചു നടന്നപോലെ സാറിന്റെ മുഖം വിവര്ണമായി. ആ ഒരു സംഭവത്തിനു ശേഷം ഒരൊറ്റ പരീക്ഷണം പോലും ഞങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി സാര് നടത്തിയിട്ടില്ല.
ഞാന് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു, എന്റെ ലാബ് എന്ന സങ്കല്പത്തിനു ഇടിവെട്ടേറ്റു ഒപ്പം ഒരു പാമ്പും കടിച്ചു എന്നെനിക്കു മനസിലായി. ലാബിന്റെ കാവല്മാലാഖയായ അലിയാര് മാഷ് അവടിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാവല് മലാഖയൊ അതൊ ഭൂതമൊ എന്ന കര്യത്തില് അന്നും ഇന്നും ചില തര്ക്കങ്ങള് നിലനിന്നിരുന്നു. മാഷിന്റെ ഇരിപ്പും മട്ടും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോള്, ഇങ്ങേരു തന്നെയണിവിടത്തെ പ്രതിഷ്ടയെന്നുറപ്പായി. ഒരുപാട് ടെസ്റ്റ് ട്യുബുകലും ഫണലുകലും നിറഞ്ഞ വല്ലാത്തൊരന്തരീക്ഷമായിരുന്നു ലാബിനുള്ളില്. കുറെ കുപ്പികളും അതിലെല്ലാം പലനിറങ്ങളിലുള്ള പൊടികളും നിറഞ്ഞൊരു വര്ണപ്രപഞ്ചമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കെമിസ്ട്രി ലാബ്. പക്ഷെ അവിയുള്ള സാധനങ്ങളില് അല്പ്മെങ്കിലും രാസപ്രവര്ത്തനശേഷിയുള്ളത് അലിയാര് മാഷിനു മാത്രമാണെന്ന സത്യം ഞാന് വഴിയെ മനസിലാക്കി.
അലിയാര് മാഷ്, എത്ര പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസം എന്ന് ഒറ്റവാക്കില് പറയാം. അഞ്ചടി പൊക്കം, കറുത്ത നിറം, അത്യാവശ്യത്തിനു വണ്ണം, പിന്നെ മുഖ്മുദ്രയായ ജോസ് പ്രകാശ് സ്റ്റൈല് കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ് ഇത്രയുമാണു അലിയാര് മാഷ്. ഈഫല് ടവറിന് മഞ്ഞുകാലത്തും വേനല്ക്കാലത്തും ഉയരം മാറുമെന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലെ, അതുപോലെ മാഷിന്റെ ഉയരവും ഇടക്കു കൂടിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കാറുണ്ട്, വേനലും മഴയുമല്ല കാരണം 3 ഇഞ്ച് ഹീലുള്ള ഷൂ ആയിരുന്നു. ഒരു ലൊടക്ക സൈക്കിളിലാണ് പുള്ളിക്കാരന്റെ വരവും പോക്കും, ഒരിക്കല് കൈവിട്ട് സൈക്കിള് ചവിട്ടി സ്കൂള് മതിലില് പോയിടിച്ച ഒരു കഥയും അങ്ങേരുടെ പേരില് നിലവിലുണ്ട്.
ഇന്ന് തിങ്കളാഴ്ചയാണ്, അദ്യത്തെ പിരീഡ് തന്നെ കെമിസ്ട്രി ലാബാണ്, ഇന്ന് മാരകമായ ചില പരീക്ഷണങ്ങള് കാണിച്ചുതരാമെന്നു അലിയാര് മാഷ് വാക്കു തന്നിരുന്നു. ഒമ്പതുമണിക്കു തന്നെ ഞങ്ങല് സ്പോട്ടില് ഹാജരായിരുന്നു, പതിവില്ലാത്തൊരു നാറ്റം ലാബിനുള്ളില് നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ഒരു ഒമ്പതരയോടടുത്തപ്പോള് സാറെത്തി.
"ആരാണിവിടെ സള്ഫര് എടുത്തു കളിച്ചത്", ദുര്ഗന്ധത്തിന്റെ കാരണമറിയാനെന്നോണം സാര് ചോദിച്ചു.
ആരും മിണ്ടിയില്ല, പൊട്ടന് വെടിക്കെട്ടു കണ്ടപോലെ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നൊക്കി.
"ഈ നാറ്റം സള്ഫര് ആവി അകുന്നതിന്റെ ആണ്, ചീഞ്ഞ മുട്ടയുടെ നാറ്റമാണ് ആ രാസപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുക", ഒരു സെയിത്സ് എക്സിക്യുട്ടിവെന്നപോലെ സാര് വാചാലനായി.
"കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ഏതൊ എക്സ്പിരിമെന്റ് ചെയ്യാന് നേരം സള്ഫര് സ്റ്റോക്കില്ലെന്ന് സാറു പറഞ്ഞിരുന്നു", പിന്നില് നിന്നാരൊ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അപകര്ഷതയുടെ മൂര്ത്തീഭാവമായിരുന്ന സാറിന്റെ മുഖത്തൊരു ചമ്മല് രൂപപ്പെട്ടു.
"അജീഷെ ഉള്ളില്പ്പോയി എന്താ പ്രശ്നം എന്ന് നൊക്കി വരൂ", ചമ്മലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് സാര് പറഞ്ഞു.
തിരിച്ചു വന്ന അജീഷിന്റെ മുഖത്തൊരു ആക്കിയ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അവനിലേക്കുതിരിഞ്ഞു.
"സാറെ അവിടെ വെന്റിലേറ്ററിന്റെ സൈഡിലുള്ള പ്രാവിന് കൂട്ടില്നിന്ന് രണ്ടു മുട്ട വീണു പൊട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്, അത് ചീഞ്ഞതിന്റെ ആണ് സാറെ നാറ്റം അല്ലാതെ സള്ഫറും സോഡിയവുമൊന്നും അവിയാകുന്നതിന്റെ അല്ല", ചിരിയടക്കന് പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് അജീഷ് പറഞ്ഞു.
ക്ളാസില് പൊട്ടിച്ചിരിയുടെ പൊടിപൂരമായിരുന്നു പിന്നെ. ഇന്നു കാണിച്ചുതരാമെന്ന് പറഞ്ഞ എല്ലാ പരീക്ഷണങ്ങളും ഒരുമിച്ചു നടന്നപോലെ സാറിന്റെ മുഖം വിവര്ണമായി. ആ ഒരു സംഭവത്തിനു ശേഷം ഒരൊറ്റ പരീക്ഷണം പോലും ഞങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി സാര് നടത്തിയിട്ടില്ല.
posted by പിആര്വിഎന് | PRVN at 3:05 AM
4 Comments:
അതടിപൊളി
ഹ ഹ .. അതലക്കി പീലു ! ഞാന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു..
കിണ്ണം കാച്ച്യായ്ട്ട്ണ്ട് ട്ടാ..പീലു ഒറ്റക്കെ ഉള്ളൂ ?
കുട്ടേട്ടനും ഇടിവാളിനും വല്ല്യമ്മയായിക്കും എന്റെ നന്ദി..നമസ്കാരം...
സ്വന്തം പീലു
Post a Comment
<< Home