വീണ്ടും... ഒരിടവേളക്കുശേഷം.

ഇപ്പൊ പഴയപോലെ അല്ല, ഓഫീസില്‍ നല്ല പണിയാണ്‌. എനിക്കാണെങ്കില്‍ പണിയെടുക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ മടിയുള്ളൊരു കാര്യം വേറെയില്ല. പിന്നെ പട്ടിണി കിടന്നു ചാവണ്ട എന്നോര്‍ത്തുമാത്രം പണിയെടുക്കുന്നു എന്നേയുള്ളൂ. മര്യാദക്കു പണിയെടുത്തില്ലെങ്കില്‍ ചിലപ്പൊ പറഞ്ഞുവിടാനും ചാന്‍സുണ്ട്‌, അപ്പൊ പിന്നെ ലീവെടുക്കാനും പറ്റില്ല പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടിയും വരും.

ഇതിനിടക്കാണെങ്കില്‍ ബ്ലോഗു ചെയ്യാനും സമയമില്ല. അങ്ങനെ ഈ പരിപാടി വീട്ടിലെക്കു മാറ്റി. അവിടെയാണെങ്കില്‍ അതിലും കൂടുതല്‍ പ്രശ്നങ്ങല്‍. അന്നനാളം വഴി ആമാശയത്തിലേക്കു വണ്ടിയോടണമെങ്കില്‍ സ്വന്തമായി അടുപ്പു കത്തിക്കണം.

അങ്ങനെ ഇല്ലാത്ത സമയമുണ്ടാക്കി പാതിരാ നേരത്ത്‌ എന്തെങ്കിലും ബ്ലോഗാം എന്നു വെച്ചാല്‍ അവിടേം പ്രശ്നങ്ങല്‍, ആശയദാരിദ്ര്യം സര്‍ഗവേദന മുതലായ ആവലാതികള്‍. കലാകാരന്മാരല്ലാത്തവരെ ജനം അങ്ങീകരിക്കില്ല എന്ന നഗ്നസത്യം മനസിലാക്കി ബ്ലോഗും പൂട്ടി ഒരു വാഴ നടാന്‍ ഇത്രേം ഒക്കെ മതി. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ കാള്‍ മാര്‍ക്സിന്‌ കമ്മ്യുണിസം റ്റ്യൂഷനെടുക്കാന്‍ പോയ അച്ചുദാനന്ദന്റെ അവസ്ഥ പോലെയായി ബ്ലൊഗിംഗ്‌ തുടങ്ങിയ എന്റെയവസ്ഥയും.

അങ്ങനെ കാത്തിരുന്ന്‌ കാത്തിരുന്നു വിന്റര്‍ അവധിക്കു നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ രണ്ടാഴ്ച ലീവുകിട്ടി. രണ്ടാഴ്ച രണ്ടു ദിവസം പോലെ പോയി. ഈ ആഴ്ച വീണ്ടും ഉദയസൂര്യന്റെ നാട്ടില്‍. ഇവിടെയാണെങ്കില്‍ മുടിഞ്ഞ തണുപ്പും, ആകപ്പാടെ ഒരാളുടെ കട്ടേം പടോം മടങ്ങാനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളുടെയും വാര്‍ഷിക സമ്മേളനം.

പകലുമുഴുവന്‍ കിടന്നുറങ്ങി, രാത്രിയുടെ ഭീകരതകൂട്ടാന്‍ വേണ്ടിമാത്രം എണീറ്റിരുന്ന്‌ ഒച്ചവെക്കുന്ന ചീവിടുകളെ മാത്രം സാക്ഷിനിര്‍ത്തി എനിക്കൊരു വെളിപാടുണ്ടായി "മോനെ പീലു നിനക്കു മാത്രമെ ബൂലോകനിവാസികള്‍ക്കു പുളിച്ച ചോറും വളിച്ച സാമ്പാറും വിളമ്പാനൊക്കു. അതുകൊണ്ട്‌ നീ തളരരുത്‌ മോനെ." കുറച്ചാള്‍ക്കാരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാന്‍ കിട്ടുന്നൊരവസരമല്ലെ പാഴാക്കേണ്ടന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു. അങ്ങനെ ഞാന്‍ വീണ്ടും ബ്ലോഗിംഗ്‌ തുടങ്ങാന്‍ തിരുമാനിച്ചു. ബുഹ്‌ ഹ ഹ ഹാാ...

എല്ല ബൂലോകനിവാസികള്‍ക്കും എന്റെ പുതുവല്‍സരാശംസകള്‍.

ഒരിടവേളക്കുശേഷം... കൂടുകല്‍ തറ നമ്പറുകളുമായി ഇനിയും ബൂലോക ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്റിലും പരിസരത്തുമൊക്കെയായി കണ്ടുമുട്ടാമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ.